Ένα μικρό απόσπασμα από τόν τριακοστό Λόγο τής "Κλίμακας" τού Αγίου Ιωάννη τού Σιναΐτου περί αγάπης, ελπίδας και πίστης.
"Αυτός πού θέλει να ομιλή για την αγάπη είναι σαν να επιχειρή να ομιλή για τόν ίδιο τόν Θεό. Η ανάπτυξις όμως ομιλίας περί Θεού είναι πράγμα επισφαλές και επικίνδυνο σε όσους δεν προσέχουν. Για την αγάπη γνωρίζουν να ομιλούν οι Άγγελοι, αλλά και αυτοί ανάλογα με τον βαθμό τής θείας ελλάμψεως τους. Αγάπη είναι ο Θεός, και όποιος προσπαθεί να δώση ορισμό τού Θεού ομοιάζει με τυφλό που μετρά στην άβυσσο τούς κόκκους τής άμμου."
"Η αγάπη ως προς την ποιότητα της είναι ομοίωσις προς τον Θεόν, όσο βέβαια είναι δυνατόν στούς ανθρώπους. Ως προς την ενέργεια της, μέθη τής ψυχής. Ως προς δε τίς ιδιότητες της, πηγή πίστεως, άβυσσος μακροθυμίας, θάλασσα ταπεινώσεως."
"Η αγάπη κυρίως είναι η απόρριψις κάθε εχθρικής και αντιθέτου σκέψεως, εφ' όσον "η αγάπη ου λογίζεται το κακόν" (Α' Κορ. ιγ' 5). Η αγάπη και η απάθεια και η υιοθεσία μόνο στην ονομασία διαφέρουν. Όπως ταυτίζεται η ενέργεια στο φως, στην φωτιά και στην φλόγα, έτσι να σκέπτεσαι ότι συμβαίνει και σ' αυτές. Όσο ποσόν αγάπης λείπει, τόσο ποσόν φόβου υπάρχει. Διότι όποιος δεν έχει φόβο ή είναι γεμάτος από αγάπη ή είναι νεκρωμένος ψυχικά."

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου