"... Και η Εκκλησία και η Πολιτεία και οι άρχοντες αυτών στίς τωρινές πονηρές ημέρες κοιμούνται τον βαρύτατον ύπνο της αμελείας και της ραθυμίας, και εάν δεν ξυπνήσουν οι ίδιοι και δεν ξυπνήσουν τον κλήρο και τον λαό σε μετάνοια, σε εργασία των εντολών τού Θεού, τών αρετών και τών καλών έργων, θα δώσουν λόγον κατά τήν ημέρα τής κρίσεως και θα τιμωρηθούν".
... Έχοντες φίλον, σύμμαχον και συμβοηθόν τόν Χριστόν και τα όπλα τής πίστεως, τής αγάπης και τής ταπεινώσεως θα νικήσουμε τούς αοράτους και ορατούς εχθρούς, οι οποίοι μάς κτυπούν από παντού, ημέρα και νύκτα και σε κάθε ώρα και στιγμή. Καιρός να αποτινάξουμε τόν ύπνο τής αμελείας και να ενδυθούμε τα όπλα τού φωτός, τα όπλα τής πίστεως, τής αγάπης, τής ταπεινοφροσύνης και τού Τιμίου Σταυρού. Πρίν όμως αρχίσωμε τόν πόλεμο με τούς εξωτερικούς και ορατούς εχθρούς, να πολεμήσωμε πρώτα τούς εσωτερικούς εχθρούς. Εσωτερικοί δε εχθροί μας είναι τα πάθη μας, όπως η φιλαυτία, η υπερηφάνεια, η φιληδονία, η φιλαργυρία και η αμέλεια, από τα οποία ακολουθούν και άλλα πολλά μεγάλα και μικρά.
Ο Χριστιανός, ο στρατιώτης τού Χριστού, αφού ξυπνήση από τόν ύπνο τής αμελείας πρέπει να νικήση τα πάθη του, να υποτάξη τήν σάρκα εις το πνεύμα και τότε ευχερώς θα νικήση όλους τούς εχθρούς, αοράτους και ορατούς.
... Η Κυβέρνησις και όλοι οι Έλληνες, εάν θέλουμε την σωτηρία μας θα την βρούμε μόνο στήν μετάνοια και επιστροφή στον Θεό, από τόν οποίον απομακρυνθήκαμε... Τα δεινά, αγαπητοί μου αδελφοί Έλληνες χριστιανοί, που δοκιμάζουμε σήμερα προέρχονται από εμάς. Εμείς μόνοι μας τα επισωρεύσαμε στούς εαυτούς μας και τήν πατρίδα μας. Οι πολλές μας αμαρτίες εκίνησαν τόν Αγαθό, Φιλάνθρωπο και Εύσπλαχνο Θεό σε οργή, θυμό και αγανάκτηση, όπως λέγει ο Θεοκήρυξ Απόστολος Παύλος: "θυμός και οργή, θλίψις και στενοχωρία επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου τού κατεργαζομένου το κακόν..."
Εάν θέλουμε να διαφύγουμε τόν κίνδυνον, που διατρέχουμε και που απειλή να μάς καταστρέψη, εάν θέλουμε να σωθούμε, τότε να μετανοήσουμε όλοι, από τόν βασιλέα (πρόεδρο Δημοκρατίας τώρα) μέχρι τόν τελευταίο στρατιώτη, και από τον πατριάρχη μέχρι τόν τελευταίο καλόγηρο, επειδή όλοι είμεθα αμαρτωλοί, απειθείς, παραβάται. Να μετανοήσουν πρώτα οι άρχοντες τής πολιτείας, υπουργοί, βουλευταί, στρατηγοί, αξιωματικοί και όλοι όσοι υπερέχουν σε αξιώματα, διότι, εκτός από λίγες εξαιρέσεις, πολλοί από αυτούς είναι ασεβείς, άπιστοι και βλάσφημοι...
Οφείλουν να μετανοήσουν όσοι από τούς άρχοντες της Εκκλησίας, πατριάρχαι, αρχιερείς, ιερείς, ηγούμενοι, παραβαίνουν τίς εντολές τού Θεού. Επίσης πρέπει να μετανοήσουν όλοι οι κληρικοί και οι λαΐκοί, άνδρες και γυναίκες, μικροί και μεγάλοι, και να παύσουν τήν υπερηφάνεια, τόν φθόνο, τήν έχθρα, τήν μνησικακία, τήν φιλαργυρία, τήν πλεονεξία, τήν αρπαγή, τήν αδικία, τό ψεύδος, τήν συκοφαντία, τήν κατάκρισι, τήν καταλαλιά, τήν μέθη, τήν κραιπάλη, τήν ασωτία...
Πρέπει να μετανοήσουμε, επαναλαμβάνω, όλοι με ειλικρίνεια. Να ζητήσουμε συγχώρησι από τόν Ύψιστο Θεό και Ουράνιο Πατέρα μας. Να συνδεθούμε με τόν σύνδεσμο τής αγάπης, τής ειρήνης, τής ομονοίας, και τότε μόνον θα σωθούμε από τόν κίνδυνο και εμείς και η πατρίδα μας...
Ας μετανοήσουμε αληθινά και ας επιστρέψουμε στόν Εύσπλαχνο Πατέρα μας σαν τόν άσωτο υΐό... Ας μετανοήσουμε σαν τούς Νινευίτας, οι οποίοι μετανοήσαντες εσώθησαν. Εάν και εμείς αληθινά μετανοήσουμε, θα σωθούμε, εάν δεν μετανοήσουμε, θα απολεσθούμε. "Εάν μη μετανοήτε, πάντες ομοίως απολείσθε" (Λουκ. 13, 3), το γαρ στόμα τού Κυρίου ελάλησε ταύτα...
Η στροφή όλων μας πρός τόν Χριστόν, αποτελεί σανίδα σωτηρίαςδιά το Έθνος που κινδυνεύει... Μία μόνη ελπίς μάς απομένει, εάν θέλουμε και εμείς να σωθούμε από τόν κίνδυνο και η πατρίδα μας να ζήση, να μετανοήσουμε...
...Μόνη ελπίς σωτηρίας από τίς πλάνες και τίς αιρέσεις, τίς "καινοτομίες" και τίς παγίδες τών πονηρών ανθρώπων και τού διαβόλου είναι η προσευχή, η μετάνοια και η ταπείνωσις...
(Αποσπάσματα από το βιβλίο "Ορθόδοξη Πνευματική Ασπίδα" τού Αρχιμανδρίτη Φιλοθέου Ζερβάκου)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου